پ

طبق بسیاری از آیات و روایات اسلامی کسی که به ائمه و امامان(ع) توهین می کند "حرام زاده" است و باید در نطفه اش شک کرد.

عیسى بن ابى دُلَف مى‏ گوید برادرش دُلَف ـ که به مناسبت نام او پدرش را ابودلف مى‏ گفتند ـ از على بن ابى طالب بد مى‏ گفت و او و پیروانش را تحقیر مى‏ کرد و آنان را به نادانى نسبت مى‏ داد. یک روز که در مجلس پدر خود نشسته بود و پدرش حضور نداشت، گفت: اینها مى‏ گویند که هرکس از على عیب جویى کند حرامزاده است و شما غیرت امیر را ـ مقصود او پدرش بود ـ مى‏ دانید و امکان ندارد به احدى از اهل حرم او گمان بد برده شود، ولى با این حال من على را دشمن مى‏ دارم! عیسى مى‏ گوید: هنوز این سخن را تمام نکرده بود که ابودلف وارد شد و ما با دیدن او به احترامش بلند شدیم. او گفت: آن چه را دُلَف گفت، شنیدم. حدیث، دروغ نیست و خبرى که در این باره وارد شده است، محل اختلاف نمى‏ باشد. به خدا قسم، او (دُلَف) زنا زاده و نطفه حیض است؛ زیرا من بیمار بودم و خواهرم کنیزى را که متعلق به او بود و من دل بسته‏ اش بودم، نزد من فرستاد. طاقت نیاوردم و با او که حیض بود همبستر شدم و آن کنیز، دُلف را حامله شد و وقتى معلوم شد حامله است، خواهرم او را به من بخشید(کتاب اهل بیت در قرآن)